thumb|300px|Górna ilustracja z Kodeksu Praya (1192-1195) ukazuje pogrzeb Chrystusa oraz Jego ciało na długim materiale. Widać tylko 4 palce na każdej z rąk. Dolna ilustracja, przedstawiająca pusty grób po zmartwychwstaniu, pokazuje również długą rozłożoną tkaninę z jodełkowym splotem, a obok leży chusta (Całun z Manoppello?). thumb|180px|Jedna ze stron kodeksu Kodeks Praya (węg. Pray-kódex) – kodeks opracowany w latach 1192-1195 po łacinie i węgiersku. Został nazwany od imienia Györgya Praya (1723-1801), który jako pierwszy go odkrył i zbadał. Styl kodeksu wskazuje, że służył on jako sakramentarz (dawny mszał). Prawdopodobnie był wykonany w węgierskim opactwie Boldva. Kodeks jest również jednym z pierwszych znanych zabytków w którym tekst zapisano w języku węgierskim.
Kodeks jest przechowywany w Bibliotece Narodowej w BudapeszcieGrzegorz Górny, Świadkowe tajemnicy. Rosikon Press, Warszawa 2012. s. 22..
W kodeksie znajduje się również Rocznik pożoński.
Znaczenie dla autentyczności Całunu Turyńskiego