Maciej Rolbiecki (ur. 1786, zm. 6 marca 1831) – podpułkownik Wojska Polskiego.
Życiorys Urodzony w powiecie michałowskim na Pomorzu, pochodził z rodziny szlacheckiej herbu Sas, był synem Karola i Marianny z Kucharskich. Po początkowych naukach w domu rodzinnym został wcielony do pruskiej szkoły kadetów w Chełmnie (1794), później przeszedł do Wyższego Zakładu Kadetów w Berlinie (1798), który ukończył w 1801. Służył w 33 regimencie piechoty (stacjonującym w Kłodzku), brał udział w bitwie pod Auerstädt (14 października 1806). Doszedł do stopnia porucznika.
W 1807 przeszedł do Wojska Polskiego. 3 kwietnia tego roku został kapitanem. Przez pewien czas pełnił służbę w sztabie generała Jana Henryka Dąbrowskiego. Zachowując obowiązki w sztabie, miesiąc później został przydzielony do 2 pułku piechoty (późniejszego 10 pułku piechoty). Brał udział w oblężeniu Gdańska (1807), potem m.in. w kampanii rosyjskiej 1812, uczestniczył w bitwach pod Tylżą (28 grudnia 1812) i Labiau (3 stycznia 1813). W 1913 generał Jean Rapp mianował go szefem batalionu w 10 pułku piechoty i udzielił pochwały za męstwo w obronie Gdańska. W latach 1813–1814 przebywał w niewoli rosyjskiej.