Michaił Artiemjewicz Murawjow (; ur. w Burdukowie, zm. 11 lipca 1918 w Symbirsku) – rosyjski wojskowy i rewolucjonista, podpułkownik armii Imperium Rosyjskiego, po przewrocie bolszewickim współpracował z bolszewikami, mianowany został dowódcą Piotrogrodzkiego Okręgu Wojskowego (1917), szefem sztabu (1917–1918), następnie w Armii Czerwonej - dowódca (1918). W lipcu 1918 roku dołączył do próby antybolszewickiego zamachu stanu lewicowych eserowców, który poniósł klęskę, a sam Murawjow zginął przy próbie aresztowania.
Życiorys Należał do zwolenników frakcji lewicowej w partii socjalrewolucjonistów (eserowców) (lewicowi eserowcy). Po przewrocie bolszewickim współpracował z bolszewikami. W listopadzie 1917 został mianowany przez bolszewików dowódcą Okręgu Wojskowego w Piotrogrodzie. Obronił Piotrogród przed armią generała Piotra Krasnowa. W styczniu/lutym 1918 dowodził oddziałami bolszewickimi skierowanymi na Ukrainę do walki z wojskami Ukraińskiej Republiki Ludowej. Po zajęciu Kijowa odpowiedzialny za masowe rozstrzeliwania w mieście, których ofiarą padło kilka tysięcy ludzi, w tym prawosławny metropolita kijowski i halicki Włodzimierz.