18 września podpisano izraelsko-egipskie porozumienie w Camp David, które tworzyło podstawę dla przyszłych negocjacji w sprawie trwałego pokoju pomiędzy oboma państwami. Izrael zgodził się wycofać w ciągu trzech lat wszystkie swoje wojska z Półwyspu Synaj, w zamian Egipt zgadzał się na nawiązanie normalnych stosunków dyplomatycznych z Izraelem, uznając tym samym prawo do istnienia państwa Izrael. Egipt gwarantował również swobodną żeglugę izraelskich statków przez Kanał Sueski i inne drogi wodne, takie jak Cieśniny Tirańskie. Następnie 26 marca 1979 roku podpisano traktat pokojowy izraelsko-egipski. Egipt w ten sposób całkowicie odciął się od arabskiego nacjonalizmu. Wszystkie te wydarzenia bardzo mocno wpływały na sytuację wewnętrzną w Libanie, w którym napływ po 1948 roku palestyńskich uchodźców doprowadził do poważnych zmian demograficznych. Gdy w latach 1970–1971 władze jordańskie usunęły ze swojego terytorium palestyńskie ugrupowania zbrojne, schroniły się one w Libanie. Front Wyzwolenia Palestyny postanowił wówczas przeprowadzić atak terrorystyczny na Izrael, który miał być odpowiedzią na traktat pokojowy izraelsko-egipski.