Ten stoi na osi kompozycji, prawą ręką błogosławi leżącą Marię, zaś w lewej trzyma zminiaturyzowaną kobiecą postać. Postać ta charakteryzuje się młodym wiekiem, delikatnymi rysami twarzy i modelunkiem ciała, falującymi, długimi, jasnobrunatnymi włosami, białą szatą z ramiączkami oraz złotą koroną. W tradycji ikonograficznej utożsamianą jako dusza Marii. Chrystus i większość apostołów mają delikatnie modelowane rysy twarzy i dłonie; twarz Syna Bożego charakteryzuje się ciemną karnacją, dużymi oczami delikatnie zaznaczonymi falującymi kosmykami ciemnych włosów i zarostu. Na głowie ma złotą koronę, której obręcz zdobią szmaragdy i rubiny, zwieńczenie ma formę stylizowanego liścia winorośli. Granatową tunikę przysłania czerwony płaszcz o miękkich fałdach. Ponadto szaty Jezusa oraz Marii zdobią złocone obszycia ze stylizowanymi motywami geometrycznymi i roślinnymi. Zbliżony motyw widoczny jest na górnej krawędzi boku łoża, na którym leży Maria, przy czym ornament cechuje się trójwymiarowością. Całość charakteryzuje się wysublimowaną grą kontrastów, złoceń (m.in.