Do 1922 roku malowidło znajdowało się w zamku Košátky koło Mladá Boleslav, który mimo licznych przebudów zachował się do dziś. Do roku 1420 należał do rodu Weitmile, następnie od około połowy XV aż do XX stulecia stanowił majątek rodu Kolovratów. Ze wspomnianego rodu Weitmile pochodził Beneš Krabice (zm. 1375) możny działający na dworze cesarza Karola IV, który był nadwornym kronikarzem cesarza, kanonikiem kapituły katedry Świętego Wita w Pradze, a także pełnił funkcję trzeciego kierownika budowy hradczańskiej katedry. Wizerunek Beneša Krabice został odkuty przez Petera Parlera w zaszczytnym miejscu katedry praskiej - galerii triforium prezbiterium, w której prócz wspomnianego dworzanina ukazano popiersia m.in. cesarzy Karola IV i Wacława IV wraz ze wszystkimi ich żonami, pierwszych arcybiskupów praskich oraz architektów i głównych budowniczych świątyni.
Od strony ikonograficznej Zaśnięcie Marii Panny z Košátek reprezentuje typ Koimesis (gr. Κοίμησις) ukształtowany w tradycji Kościołów Wschodnich i preferowany w sztuce bizantyńskiej (m.in. mozaika w kościele Świętego Zbawiciela na Chora koło Konstantynopola) i malarstwie ikonowym (m.in. jedna z ikon szkoły nowogrodzkiej).