Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zabrzu – jeden z zabytkowych kościołów w Zabrzu, w województwie śląskim. Mieści się w dzielnicy Biskupice, przy ulicy Bytomskiej. Należy do dekanatu Zabrze-Mikulczyce.
Historia Świątynia została wybudowana w latach 1928–1929 w formach ekspresjonizmu ceglanym według projektu architekta Hans von Poellnitz (biuro budowlane spółki Gräflich von Ballestrem'sche Güterdirektion w Gliwicach), a prace budowlane prowadziła firma Baugeschäft Gebr. Stark GmbH z Bytomia. Konsekrowana w dniu 16 listopada 1932 roku. Od 1940 był to kościół kuracji Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Od 1950 samodzielny kościół parafialny. W latach 1981–1982 została gruntownie wyremontowana. Zostało wtedy zmienione pokrycie dachowe z dachówki na blachę miedzianą, została położona posadzka z granitu oraz została wymieniona stolarka okienna. W 1990 roku kościół otrzymał nowe dzwony odlane ze brązu. Poprzedni zestaw dzwonów, z wyjątkiem najmniejszego został zabrany w czasie II wojny światowej. Podczas renowacji świątyni w 2001 roku został odtworzony pierwotny ołtarz i zostało zmienione wyposażenie prezbiterium.
Przed wejściem do świątyni stoi Pietà, odlana w 1934 w brązie, autorstwa Petera LippegoDębowska E., 2014" Artystyczny wyraz matczynej miłości. Nasze Zabrze, s. 26, 27.