Od stycznia 1990 pozostawał w dyspozycji ministra obrony narodowej, a z dniem 8 maja 1991 zakończył zawodową służbę wojskową i przeszedł do rezerwy.

W latach 1989–1991 był członkiem Narodowej Rady Kultury (desygnowany przez premiera Tadeusza Mazowieckiego). Był sygnatariuszem porozumienia MON i Zarządu Głównego Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, a także umowy o współpracy Śląskiego Okręgu Wojskowego i Oddziału Wrocławskiego Związku Literatów Polskich oraz Oddziału Wrocławskiego Związku Artystów Scen Polskich.

Autor kilkuset artykułów i opracowań zamieszczonych w prasie wojskowej oraz 19 opowiadań, autor i współautor 6 książek.

Będąc w stanie spoczynku działał społecznie. W latach 1996–2004 był redaktorem naczelnym pisma „Nasze Bezpieczeństwo” i wiceprezesem Stowarzyszenia Wspierania Bezpieczeństwa Obywateli. Działacz Stowarzyszenia Tradycji Orężnych i Myśli Obronnej, Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy, współtwórca Oddziału Wrocławskiego Instytutu Badań Naukowych im. gen. dyw. Edwina Rozłubirskiego. Był także prezesem Zarządu Wrocławskiego Oddziału Instytutu Problemów StrategicznychJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom III: M-S, Toruń 2010, s.