Był autorem ekspertyz geologicznych do licznych zakopiańskich inwestycji, takich jak budowa Drogi Junaków, Domu Turysty, przebudowa Wielkiej Skoczni czy budowa toru slalomowego.
Na początku dwudziestolecia międzywojennego uprawiał taternictwo. W 1925 r. wraz z bratem Janem jako pierwszy przeszedł zimą Orle Turniczki, Orlą Basztę i Buczynowe Czuby. W późniejszych latach Stanisław Sokołowski zaprzestał wspinaczki i poświęcił się pracy naukowej.
Mieszkał w zakopiańskim domku za willą „Ornak” przy ul. Grunwaldzkiej 20 w Zakopanem. Po 1985 r. przeprowadził się ze względu na stan zdrowia do Warszawy i tam zmarł. Jest pochowany na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem (kw. L-I-2) śp. Stanisław Sokołowski.. Na 50-lecie pracy naukowej Sokołowskiego (1970) poświęcono mu zeszyt „Biuletynu Instytutu Geologicznego” (248/1970). W 2018 r. przy zakopiańskim Aquaparku odsłonięto tablicę upamiętniającą prof. dr hab.