Niemiecka Partia Centrum (niem. Deutsche Zentrumspartei lub po prostu Zentrum), często nazywana Katolicką Partią Centrum – niemiecka katolicka partia polityczna w czasach Cesarstwa Niemieckiego, Republiki Weimarskiej i III Rzeszy. Rozwiązała się 5 lipca 1933, na krótko przed podpisaniem Reichskonkordatu pomiędzy Stolicą Apostolską a III Rzeszą. Po II wojnie światowej partia została reaktywowana, jednak nie zdołała osiągnąć dawnych wpływów, jako że większość jej członków odeszła do CDU. Pomimo tego była reprezentowana w parlamencie do 1957 roku. Ciągle istnieje, jako marginalne ugrupowanie, najsilniejsze w Nadrenii Północnej-Westfalii.
Historia 1870–1933 W pierwszych dziesięcioleciach istnienia Niemiecka Partia Centrum była uważana za reprezentantkę i głosicielkę interesów katolików niemieckich. Podczas I wojny światowej poparła w Reichstagu rezolucję pokojową. W 1933 partia ta w obawie przed aresztowaniamiWojciech Wichert: Ustawa o pełnomocnictwach (Ermächtigungsgesetz) z 23 marca 1933 roku jako katalizator budowy państwa wodzowskiego w Niemczech, Studia nad Autorytaryzmem i Totalitaryzmem Tom 41 Nr 4 (2019), s. 34, jak wszystkie ówczesne niemieckie partie prawicowe, głosowała za nadzwyczajnymi pełnomocnictwami dla Adolfa Hitlera.