W czerwcu 1919 wraz z dywizją, poprzez Odessę i Rumunię, wrócił do Polski.
Służba w Wojsku Polskim W 1919 był słuchaczem I Kursu Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie. Do 1 kwietnia 1920 służył w Oddziale III Sztabu Dowództwa Frontu Pomorskiego. W czasie wojny z bolszewikami pełnił służbę w dowództwie 1 ArmiiDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 14 lipca 1920 r., Nr 26, a od 10 lipca 1920 w dowództwie 8 Dywizji Piechoty na stanowisku szefa sztabu. 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika w „Inżynierii i Saperach, w grupie byłej armii gen. Hallera”. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Oddziale I Sztabu Generalnego na stanowisku kierownika wydziału demobilizacyjnegoDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 12 marca 1921 r., Nr 10, s. 407., pozostając na ewidencji 21 pułku piechotySpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 83, 543.. W latach 1921–1922 był słuchaczem Kursu Doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Po ukończeniu kursu i uzyskaniu tytułu naukowego oficera Sztabu Generalnego przydzielony został do Oddziału IV Sztabu Generalnego WPDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 16 września 1922 r., Nr 33, s. 720.