Po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do I wojny światowej służył w armii jako instruktor boksu. W 1919 powrócił do uprawiania boksu. Stoczył w tym roku 10 walk, z których wygrał 3, a 7 było no decision. 17 września 1921 w Cleveland znokautował w obronie tytułu Danny'ego Frusha podaje, że nie była to walka o tytuł.. Po blisko dwóch latach przerwy znowu stanął w ringu 2 czerwca 1923 w Nowym Jorku. Jego przeciwnikiem był Francuz Eugène Criqui, który znokautował go w 6. rundzie i odebrał tytuł mistrza świata po 11 latach posiadania go przez Kilbane'a. Była to ostatnia walka bokserska Kilbane'a.
Później Kilbane prowadził salę treningową, a także zasiadał w senacie stanu Ohio. Następnie pracował jako urzędnik sądowy.
Stoczył w sumie 143 walki, z których wygrał 49, przegrał 5, zremisował 7, 78 było no decision, a 2 no contest. Został wybrany w 1995 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy bokserzy Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi piórkowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Cleveland Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1957