W nowo utworzonej Ukraińskiej Republice Ludowej zajmował stanowisko ministra przemysłu i handlu w rządzie W. Hołubowycza (24 marca – 29 kwietnia 1918), a następnie ministra gospodarstwa narodowego i wicepremiera w gabinecie S. Ostapenki (13 lutego – 9 kwietnia 1919). Z ramienia rządu ukraińskiego negocjował państwowe umowy polsko-ukraińskie. Chcąc uniknąć aresztowania, wyjechał do Rumunii, gdzie przez jakiś czas był przewodniczącym działającej na emigracji Rady Republiki.
W tym czasie dotarła do niego oferta władz polskich podjęcia pracy w Rzeczypospolitej. W 1921 Feszczenko-Czopiwski uzyskał zatrudnienie na stanowisku starszego asystenta w Politechnice Warszawskiej, gdzie w roku 1927 otrzymał tytuł doktora nauk technicznych. Jednocześnie w 1922 został zatrudniony jako profesor kontraktowy na Wydziale Hutniczym Akademii Górniczej w Krakowie, gdzie 24 lutego 1931 został habilitowany. W międzyczasie 18 sierpnia 1928 objął kierownictwo Zakładu Badawczo-Doświadczalnego Huty „Baildon” w Katowicach, z którą był związany do końca swej pracy w Polsce. Zrezygnował ze stanowiska profesora kontraktowego w AGH, jednak nadal prowadził na tej uczelni wykłady i ćwiczenia z przedmiotu „Stale specjalne”.