Był członkiem wielu krajowych i zagranicznych towarzystw naukowych, m.in. Stowarzyszenia Hutników Polskich i Stowarzyszenia Mechaników Polskich, członkiem korespondentem Akademii Nauk Technicznych w Warszawie, Russkowo Mietałłurgiczeskogo Obszczestwa, Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki we Lwowie, Institute of Iron and Steel oraz Institute of Metals w Londynie.
I. Feszczenko-Czopiwski przez całe życie pozostał Ukraińcem i nigdy nie występował o polskie obywatelstwo. Był wyznania prawosławnego. Z małżeństwa z Zinaidą Łuniną miał córkę Irenę (1920–2012) urodzoną w Rumunii oraz syna Jerzego (1923–1988) urodzonego już w Polsce, który po emigracji do USA był lekarzem i działaczem społecznym. Córka, po mężu Bohun, do śmierci mieszkała w Katowicach. To jej staraniem w 1993 zrehabilitowano całkowicie jej ojca.
W 1996 znaleziono grób Feszczenki-Czopiwskiego w dawnym łagrze . Urna z ziemią z grobu została dostarczona na Ukrainę, gdzie uroczyście pochowano symboliczne szczątki w grobie jego ojca Adriana na miejskim cmentarzu w Żytomierzu.