Hans Albert Edmund Söhnker (ur. 11 października 1903 w Kilonii, zm. 20 kwietnia 1981 w Berlinie) – niemiecki aktor filmowy.
Wczesne życie Hans Söhnker urodził się w Kilonii jako syn stolarza Edmunda Adolpha Söhnkera, który później zaczął zarabiać pieniądze jako księgarz oraz Marii Magdaleny z d. Stölting. Jego ojciec był również przewodniczącym SPD w Kilonii.
Po ukończeniu szkoły Hans Söhnker podjął naukę w Wyższej Szkole Handlowej w swoim rodzinnym mieście. Już w czasie studiów odkrył swoją pasję do aktorstwa. Często uczęszczał na lekcje aktorstwa i śpiewu u Clemensa Schuberta i Gustafa Gründgensa w kilońskim teatrze. W 1924 roku przeniósł się do Frankfurtu nad Odrą, a w 1925 roku do Gdańska, gdzie grał w muzycznych komediach.
Kariera Debiut Hansa Söhnkera na wielkim ekranie przypadł w 1933 roku, kiedy to zagrał tytułową rolę w filmie Carewicz w reżyserii Victora Jansona. Popularność zdobył dzięki swojej elegancji i prostocie. W 1937 roku zagrał główną rolę, Jacka Wheelera w filmie Małżonek idealny, gdzie grał razem ze swoim filmowym partnerem Heinzem Rühmannem. W 1939 roku przeniósł się do studia filmowego UFA, gdzie zagrał w kilka znanych w filmach, m.in. Ta, której pragnę (1940), Große Freiheit Nr. 7 (1944).