Od 1935 do 1940 uczestniczył w odbywających się pod kierunkiem Jana Borowskiego i Jerzego Hoppena pracach archeologiczno-konserwatorskich przy ruinach zamku w Trokach. W 1936 Walenty Romanowicz uczestniczył odbywającej się w Warszawie II Międzynarodowej Wystawie Drzeworytów, gdzie wystawił dwie prace. Rok później był współzałożycielem Grupy wileńskiej, z którą wystawiał do 1939 swoje malarstwo. W 1940 brał udział w pracach archeologicznych i konserwatorskich przy zamku w Kownie. Oprócz prac konserwatorskich tworzył szkice i rysunki architektury i jej otoczenia. Na podstawie materiałów zgromadzonych w Trokach począwszy od 1941 stworzył tzw. „cykl trocki”, początkowo miał obejmować sześć plansz graficznych, a ostatecznie artysta stworzył zbiór trzydziestu dwóch rycin, prace nad nimi ukończył w 1944. Artysta zginął tragicznie w grudniu 1945 w Wilnie.

Zbiór prac Walentego Romanowicza znajduje się w Bibliotece Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, został tam przekazany przez wdowę po artyście, malarkę Aldonę Romanowicz.