W 1962 roku objął równolegle stanowisko specjalisty krajowego w zakresie anestezjologii, którym był do 1974 roku. W styczniu 1965 roku Katedra została przeniesiona do Warszawy i włączona do 2 Centralnego Szpitala Klinicznego WAM. W tym samym roku został mianowany profesorem nadzwyczajnym, w 1975 roku profesorem zwyczajnym.
Jego dorobek obejmuje 58 prac naukowych, redakcję szeregu podręczników i tłumaczeń. Był promotorem 29 doktoratów i opiekunem ośmiu habilitacji. W latach 1968–1988 był redaktorem naczelnym pisma „Anestezjologia Intensywna Terapia”. Należał do Towarzystwa Anestezjologów Polskich, w latach 1962–1970 był jego prezesem. Był także (1961–1968) przewodniczącym Komisji Anestezji i Resuscytacji Komitetu Nauk Klinicznych Polskiej Akademii Nauk. Otrzymał doktoraty honorowe Wojskowej Akademii Medycznej, Śląskiej Akademii Medycznej oraz Akademii Medycznej w Poznaniu. Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Srebrnym Krzyżem Zasługi.
W stan spoczynku przeszedł w stopniu pułkownika w 1984 roku. Zmarł 20 listopada 1993 roku i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera G-1-21)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Przypisy