alt=|mały|249x249px|Herb Siedmiogrodu z 1659 roku Herb Siedmiogrodu
Opis herbu Na trójpolowej tarczy, dzielonej w pas, pole pierwsze (górne) barwy niebieskiej, na nim pół orła czarnego w prawo, ze złotym rozwartym dziobem, z którego wysunięty czerwony język. Po prawej stronie orła złote słońce o 14. promieniach, z ludzką twarzą, zaś po lewej srebrny półksiężycLouis Craig Cornish, Transylvania, the land beyond the forest, Dorrance & company, 1947 p. 23Michael Kosztarab, Transylvanian roots: the true life adventures of a Hungarian-American, Pocahontas Press, 1997, p. 43. Pole drugie (środkowe) to wąski czerwony pas. Pole trzecie (dolne) złote, a w nim siedem czerwonych kamiennych blankowanych wież, każda z dwoma oknami i bramą, ustawionych w dwóch szeregach ponad sobą: w górnym szeregu cztery, zaś w dolnym trzy wieże.
Historia herbu Herb Siedmiogrodu ulegał przez lata ewolucji. W swojej pierwotnej formie, był opracowany w 1596 roku, przez Levinusa Hulsiusa dla cesarskiej prowincji Siedmiogrodu. Przedstawiał wówczas w tarczy orła w górnym polu i siedem wzgórz z wieżami na szczytach w dolnej części tarczy. Autor ukazał go w swoim dziele "Chronologia", wydanym w Norymberdze w tym samym roku.