W 1997 odnowiono chór i zainstalowano organy – dar Siegmara Schickela z Niemiec.
Architektura i wyposażenie Jest to budowla późnogotycka, orientowana, wzniesiona na planie krzyża łacińskiego z pięciobocznie zamkniętym prezbiterium oraz zakrystią od północy i ryglową wieżą od zachodu. Jednonawowe wnętrze przykryte jest płaskim stropem. Korpus kościoła nakryty jest dachem dwuspadowym, wieża zaś dachem namiotowym.
Wyposażenie Barokowy ołtarz główny pochodzi z 1696 roku. Wykonany został przez Martina Hoffmana ze Stargardu. Pierwotnie był to ołtarz ambonowy. Składa się on z trzech części. Górna przedstawia Wniebowstąpienie, środkowa – Sąd Ostateczny, natomiast dolna – Matkę Bożą Nieustającej Pomocy. Z lewej i prawej strony części górnej mieszczą się rzeźby aniołów, natomiast z lewej i prawej strony części środkowej znajdują się rzeźby apostołów: św.Piotra i św. Pawła.
Ambona pochodzi z tego samego roku co ołtarz i jest ozdobiona wizerunkami trzech ewangelistów: św. Łukasza, św. Jana i św. Marka.
Chrzcielnica – drewniana, wykonana przez J.