W latach 1825–1844 przebywał na ziemiach polskich. W 1825 roku powołany został przez księcia Franciszka Ksawerego Druckiego Lubeckiego, ministra skarbu rządu Królestwa Polskiego, na stanowisko naczelnego mechanika przy Wydziale Górniczym Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. Do jego zadań należało instalowanie w kopalniach i hutach urządzeń mechanicznych oraz ulepszanie już istniejących. Unowocześnił m.in. zakłady mechaniczne w Białogonie, Samsonowie, Sielpi i hutę cynku „Ksawery” pod Będzinem. W 1828 roku zainstalował w Dowspudzie skonstruowaną przez siebie turbinę wodną. Zaangażował się w powstanie listopadowe – opracował technikę produkcji kolb do karabinów, a zakłady lniarskie w Marymoncie, których był dyrektorem technicznym, przestawiły się na produkcję broni. Fabryka wyrobów lnianych w Marymoncie pod Warszawą została w 1833 przeniesiona do wsi Ruda Guzowska. Od jego nazwiska wzięło nazwę miasto Żyrardów, powstałe na terenie Rudy Guzowskiej i okolicznych wsi. W 1880 roku w przędzalni tej pracowało 16 tysięcy wrzecion.

Nagrody i wyróżnienia 2016 – pośmiertnie uhonorowany nagrodą Złotej ŻyRybki na Interdyscyplinarnym Festiwalu Sztuk Miasto Gwiazd w Żyrardowie, za osobowość lokalną działającą globalnie.