Opis konstrukcji Na niskim podwoziu umieszczono prostokątne, „klockowate” nadwozie, silnik marki Daimler o mocy 105 KM umieszczony był z tyłu pojazdu. Sterowanie pojazdem było niezmiernie skomplikowane i potrzebne były do tego aż cztery osoby – kierowca, „hamulcowy” i dwóch „biegowych” (odpowiedzialnych za zmianę biegów na niezależnych gąsienicach).
Uzbrojenie montowane było z przodu pojazdu (5-calowe 60-funtowe działo polowe lub 6-calowa haubica). Działo lub haubica mieściły się na ruchomej platformie, która była obniżana na ziemię przed oddaniem strzału. Teoretycznie miało być także możliwe strzelanie bezpośrednio z transportera, w praktyce było to tylko możliwe w wersji uzbrojonej w haubicę.
Historia operacyjna
W lipcu 1917 utworzono dwie kompanie Gun Carrierów w skład których weszło po 24 pojazdy. Najprawdopodobniej żaden Gun Carrier nie został nigdy użyty bojowo, jako że nigdy nie doszło do planowanego przełamania frontu. Do końca wojny były one używane do przewozu zaopatrzenia na front, jeden Carrier był w stanie zastąpić prawie 300 tragarzy.
Kategoria:Brytyjska broń artyleryjska I wojny światowej Kategoria:Brytyjskie samobieżne działa polowe