Był jednym ze składników napojów o działaniu czarodziejskim i miłosnym, a jasnowidze po jego użyciu wprawiali się w trans. Używany był do barwienia wełny na kolor srebrzysto-biały. Używano go jako trutkę do zwalczania gryzoni w spiżarniach.
Szkodliwość i zwalczanie Najczęściej występuje w uprawach roślin okopowych i w sadach, w tych miejscach jednak nie jest groźnym chwastem. Musi być natomiast zwalczany w plantacjach maku, znacznie bowiem utrudnia zbiór. Jego silnie trujące nasiona są bardzo podobne do ziaren maku, z tego względu dawniej cały plon z pola zachwaszczonego lulkiem musiał być zniszczony. Obecnie opracowano sposób ich oddzielania przy wykorzystaniu specjalnych przyrządów. Musi być zwalczany także na łąkach i pastwiskach, jest bowiem silnie trujący dla bydła. Siano z domieszką lulka zupełnie nie nadaje się do karmienia zwierząt. Ponadto lulek czarny jest żywicielem patogenów wywołujących choroby pomidorów, papryki czy tytoniu, i to również jest powód, dla którego powinien być zwalczany w pobliżu plantacji tych roślin.