Leżnica Mała (od połowy lat 60. Leźnica Mała) – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Leżnica Mała siedzibą GRN w Leżnicy Małej (w obecnym brzmieniu Leźnica Mała) utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie łęczyckim w woj. łódzkim, na mocy uchwały nr 32/54 WRN w Łodzi z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromadGromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin. Bronno, Borów, Borek, Leżnica Mała i Zduny, ponadto wieś Janków, wieś Mniszki, parcelacja Mniszki, folwark Mniszki, kolonia Janków i kolonia Janków-Wichrów z dotychczasowej gromady Janków oraz kolonia Wąkczew cz. I, kolonia Wąkczew-Helenów cz. II, kolonia Wąkczew-Helenów cz. III, parcelacja Wąkczew i wieś Wąkczew z dotychczasowej gromady Wąkczew ze zniesionej gminy Tkaczew w tymże powiecieUchwała Nr 32/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 4 października 1954 r.