W okresie międzywojennym bagno stało się własnością państwa. Towarzystwo Akcyjne Budowa i Eksploatacja Stawów planowało inwestycję w hodowlę ryb, głównie karpia. W latach 1925–1927 powstały cztery stawy rybne o powierzchni 40 ha. Przedsiębiorstwo doświadczyło kryzysu gospodarczego. Do 1942 prace hodowlane w Gutosze prowadził inż. Kazimierz Teresiński z Budnych Sowiąt. Hodowano wówczas 5–5,5 tony ryb rocznie. W 1940 wyremontowano dwa stawy z narybkiem i dwa tarliskowe. Zaplanowano budowę magazynów. Wybudowano nową zastawkę, która funkcjonowałą do 1975. W 1943 Niemcy zaczęli prowadzić regularne odłowy. W 1944 ryby zostały wcześniej odłowione, bo zbliżała się Armia Czerwona.

Po II wojnie światowej zorganizowano tu Państwowe Gospodarstwo Rolne. Zaplanowano zagospodarowanie bagien i nieużytków. Pracowano ręcznie na terenie o powierzchni 25 arów. Łąki meliorowano za pomocą koni i kosiarek ręcznych. Prasowane siano sprzedawano m.in. w Płocku i w warszawskim Służewcu. Brakowało chętnych do pracy. Na stałe pracowało 6 rodzin, które zajęły wybudowany w 1952 barak. Latem do pracy przyjeżdżało około 80 osób z okolicznych wsi. W 1960 postawiono dom bliźniak dla dwóch rodzin, a na przełomie lat 70. i 80. XX wieku 4 bloki mieszkalne, suszarnię, w której produkowano pasze dla zwierząt, mieszalnię i obory dla zwierząt.