thumb|Kopyto w trakcie przycinania cęgami Werkowanie (rozczyszczanie, struganie) – przycinanie i korygowanie kształtu kopyt końskich wykonywane przez podkuwaczy lub strugaczy. Powinno być regularnie przeprowadzane co 6–8 tygodni. Po werkowaniu kopyto może pozostać niepodkute lub też podkute odpowiednią podkową. Główne narzędzia używane do korekcji kopyta to nóż do kopyt, cęgi oraz tarnik.
Metody thumb|Części kopyta końskiego 180px|thumb|Mapa kopyta z zaznaczonym orientacyjnym położeniem kości kopytowej Istnieje wiele metod werkowania kopyt, które różnią się sposobem jego ukształtowania oraz podejściem do przycinania poszczególnych elementów. Metoda tradycyjna Zwana też "pastwiskową" przeznaczona dla koni kutych oraz nie. W drugim wypadku werkowanie jest znacznie delikatniejsze ze względu na pozostawienie tkanek nieokrytych podkową. Praktykowana przez większość podkuwaczy. Ściana kopyta zostaje ścięta równolegle do podłoża, podeszwa lekko wybrana, strzałka zazwyczaj ścięta nieco poniżej płaszczyzny podłoża, by zapobiegać jej zakażeniom. Tzw. „metody naturalne” Większość z nich nie dopuszcza używania podków, które uważają za powodujące wydłużanie kopyt i często prowadzące do deformacji, w skrajnych przypadkach zaś ochwatu.