Emanuje od niej energia i młodość, ponadto wydaje się dumna ze swojej pracy.
Postać została namalowana w prosty, surowy sposób przy użyciu szybkich pociągnięć pędzla i grubo nałożonej farby. Ostre słoneczne światło podkreśla żywe kolory, miejscami prześwituje czerwony podkład.
Proweniencja Obraz został wymieniony w spisie dobytku Goi sporządzonym w 1812 roku po śmierci jego żony. Następnie znajdował się w kolekcji księcia Aloysa von Kaunitz-Rietberga z Wiednia, który prawdopodobnie kupił go od malarza, kiedy był ambasadorem w Madrycie w latach 1815–1817. W 1820 kolekcja księcia została zlicytowana, a wraz z nią Nosicielka wody i Szlifierz. Oba obrazy trafiły do kolekcji Esterházych, a w 1871 roku do Muzeum Sztuk Pięknych w Budapeszcie.
Przypisy
Kategoria:Obrazy Francisca Goi Kategoria:Obrazy w Muzeum Sztuk Pięknych w Budapeszcie Kategoria:Malarstwo rodzajowe