W 1818 powstała, należąca do zespołu pałacowego, dwukondygnacyjna kamienica przylegająca do wschodniej oficyny przybramnej oraz do narożnika ulicy Przebieg. Rok później obie oficyny flankujące bramę wjazdową były już wtedy murowane, ale sam pałac, należący wtedy do płk. Michała Korytkowskiego, nie uległ istotnym przekształceniom od czasu wzniesienia. Ogród francuski uległ całkowitej dewastacji i na jego miejscu znajdował się wyłącznie otoczony drzewami staw. W latach 1824–1825 na miejscu południowej części dotychczasowego ogrodu wzniesiono dwukondygnacyjną kamienicę Praksedy Korytkowskiej z 25-osiową klasycystyczną elewacją frontową w porządku doryckim, ze ślepymi oknami w czterech osiach, stanowiącą ówcześnie największy budynek przy placu Muranowskim. W 1852 na północno-wschodnim narożniku ulic Muranowskiej i Pokornej wybudowaną kamienicę Wierzbowskich z trzema oficynami, która zastąpiła ostatnie pozostałości ogrodu pałacowego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pałac Murano w Warszawie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.