dom główny Instytutu Prymasowskiego, wybudowany w 1938 przez przedsiębiorcę Eugeniusza Pietrusińskiego, zaprojektowany przez architekta Eugeniusza Zarębskiego, zmodernizowany po zakupie w 1969, z kaplicą na parterze poświęconą przez Wyszyńskiego w 1969 i mieszczącym się w niej obrazem Matki Bożej Częstochowskiej pędzla Wandy Zagórskiej z Częstochowy, z pokojem Wyszyńskiego w stanie, w jakim zostawił go 31 marca 1981, kiedy był tu po raz ostatni, niewielkim Muzeum Prymasa Tysiąclecia i pokojem Marii Okońskiej; przy drzwiach jest tablica upamiętniająca Wyszyńskiego; kaplica pw. Jasnogórskiej Matki Kościoła mieszcząca się w dużej drewnianej chacie rodziny Ceberków z Zalasa (dawnym domu sołtysa z 1873 lub końca lat 40. XX wieku), sprowadzona na miejsce 22 lipca 1973, poświęcona przez Wyszyńskiego i oddana do użytku w 1975, z kamieniem węgielnym z sanktuarium w Lourdes, nazywana Kaplicą Prymasowską lub Prymasówką, z elementami architektury charakterystycznej dla Kurpiów (śparogi na szczycie kaplicy, rzeźbione obramowania okien i drzwi) oraz m.in. stacjami Drogi Krzyżowej i obrazami namalowanymi przez Ewelinę Pęksową;