Posłowie na Sejm Ustawodawczy zostali wybrani podczas wyborów parlamentarnych, które odbyły się w dniu 26 stycznia 1919.
Pierwsze posiedzenie odbyło się 10 lutego 1919, a ostatnie, 342. – 27 listopada 1922. Kadencja Sejmu trwała od 10 lutego 1919 do 1 grudnia 1922.
26 stycznia 1919 r. odbyły się pierwsze na ziemiach polskich powszechne wybory do Sejmu Ustawodawczego. W wyznaczonym terminie nie udało się przeprowadzić wyborów na terytorium całego kraju. Ostatecznie przeprowadzono wybory tylko na ziemiach dawnego Królestwa Polskiego i Galicji, skąd wybrano łącznie 291 posłów, w tym 220 z terenów byłego Królestwa, a 71 z byłej Galicji. Na podstawie dekretu o ordynacji wyborczej z 28 listopada 1918 r. do Sejmu włączono także 28 polskich parlamentarzystów z Wiedeńskiej Rady Państwa, czyli parlamentu Austro-Węgier. Byli to posłowie z okręgów wyborczych nr 48-59. Na mocy dekretu z dnia 7 lutego 1919 r. zostało dołączonych do składu sejmowego 16 posłów (9 z Wielkopolski i 7 z Górnego Śląska i Prus Królewskich). 16 lutego 1919 roku wybrano 4 posłów w suwalskim, a w dniu 9 marca przeprowadzono kolejne wybory, gdzie wybrano 6 posłów z okręgu podlaskiego, a dniu 14 marca sejm uznał za posłów 6 kandydatów zgłoszonych na jednej liście w cieszyńskim.