Napęd okrętów na powierzchni zapewniał czterocylindrowy silnik spalinowy o mocy 160 KM z zapasem paliwa wynoszącym 685 galonów benzyny (3114 litrów). W zanurzeniu używany był silnik elektryczny o mocy 74 KM napędzany zespołem 60 akumulatorów (120 V, 500 A) będącym w stanie napędzać silnik przez trzy godziny. Według niektórych źródeł cztery okręty zbudowane po pierwszym hollandzie miały silniki spalinowe o większej mocy wynoszącej 250 KM.
Źródła różnie podają wyporność okrętów (pierwsza liczna to wyporność na powierzchni, druga w zanurzeniu): 113/122 t Pierwszy okręt 104/122 t, pozostałe cztery 104/150 t około 120 t 105/120 t
Podobne różnice odnoszą się do prędkości okrętu (pierwsza liczba to prędkość na powierzchni, druga w zanurzeniu): 8,5/7,5 węzłów 8/5 w 7,5/6 w 9/6 w 8,5/7 w
Zasięg operacyjny okrętu jest także różnie szacowany w źródłach (pierwsze liczby – na powierzchni, drugie – w zanurzeniu): 250 mil przy prędkości 8 węzłów, 25 mil/7 w 500 mil przy prędkości 7 węzłów
Sprężarka powietrza mogła być napędzana silnikiem głównym lub elektrycznym i zapewniała powietrze o maksymalnym ciśnieniu 2000 psi (1378 kPa), łączna pojemność zbiorników z powietrzem używanych do szasowania i wystrzeliwania torped wynosiła 69 stóp sześciennych (1,95 m³).