W kolejnej walce o tytuł zmierzył się z byłym mistrzem wagi piórkowej Sugarem Ramosem 22 października tego roku w mieście Meksyk (sędzią ringowym był inny były mistrz świata Billy Conn). Wygrał przez TKO w 5. rundzie, ale prezydent WBC uznał, że walka została niesłusznie wstrzymana. Zaakceptował wygraną Ortiza zobowiązując go do dania rewanżu Ramosowi. Ortiz najpierw obronił tytuł wygrywając ponownie z Flashem Elorde przez nokaut w 14. rundzie 28 listopada 1966 w Nowym Jorku, a 1 lipca 1967 w San Juan pokonał Ramosa przez techniczny nokaut w 4. rundzie. 16 sierpnia tego roku obronił po raz kolejny tytuł po zwycięstwie w Nowym Jorku na punkty z Ismaelem Laguną.
29 czerwca 1968 w Santo Domingo stracił tytuł po niejednogłośnej porażce na punkty z Carlosem Teo Cruzem. Potem stoczył jedną walkę w 1969 i zrobił przerwę w karierze bokserskiej do grudnia 1971. Wygrał potem kolejno 9 walk, a 20 września 1972 w Madison Square Garden w Nowym Jorku przegrał przez techniczny nokaut w 6. rundzie z byłym mistrzem świata wagi lekkiej Kenem Buchananem. Po tej walce ostatecznie wycofał się.
Carlos Ortiz został wybrany w 1991 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Portorykańscy bokserzy Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi lekkiej Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi junior półśredniej Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2022