Bitwa pod Taillebourg – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1242 pomiędzy rycerstwem francuskim i angielskim w trakcie krótkiego konfliktu pomiędzy królami Anglii i Francji zwanego wojną Saintonge. Do zwycięskiej dla Francuzów bitwy doszło w dniach 21–23 lipca 1242 r. w rejonie Taillebourg i Saintes w obecnym departamencie Charente-Maritime.
Na początku XIII stulecia w chwili objęcia władzy przez króla Filipa II Augusta nastąpił kres rządów francuskiej dynastii Plantagenetów do której należeli też władcy angielscy. Plantageneci utracili Normandię a także Anjou, Maine oraz Touraine. Dzięki zwycięstwu w bitwie pod Bouvines w roku 1214 Filip II zniweczył próby odbicia utraconych ziem przez wywodzącego się z dynastii Plantagenetów Jana bez Ziemi. W kampanii roku 1224 król Ludwik VIII Lew podporządkował sobie kolejne rejony Plantagenetów w południowej Francji (rejon Akwitanii) z wyjątkiem Gascogne.