Błyskawica, Diabel, Piorun walczył w rejonie ŁazWedług Stefana Kieniewicza nie należy go mylić z kapitanem, później majorem Ludwikiem Michalskim, eks-garybaldczykiem, czynnym w Sandomierskiem od kwietnia 1863 do początku 1864.. Ostatecznie awansowany na majora w kwietniu 1864, po rozbiciu jego oddziału zbiegł za granicę do Szwajcarii gdzie zamieszkał w Zurychu.
Tam dzięki pomocy J. Siemieńskiego oraz wsparciu przewodniczącego komitetu wspomagającego polskich powstańców styczniowych, Gottfrieda Kellera, ukończył w roku 1868 studia inżynierskie na Politechnice Federalnej (ETH) w ZurychuJörg Baumann, Als Frau verkleidet geflohen: Der grosse Kämpfer für ein freies Polen, "Aargauer Zeitung" online [17.5.2020]. Podczas studiów był współzałożycielem Zrzeszenia Studentów Polskich oraz Biblioteki Polskiej w Paryżu. Uzyskał w 1868 obywatelstwo szwajcarskie w gminie Stallikon w okręgu Affoltern kantonu zuryskiegoHalina Florkowska-Frančić, Ludwik Michalski, w: Historisches Lexikon der Schweiz, online [17.5.2020]. Dzięki pomocy swego przyjaciela, przedsiębiorcy szwajcarskiego wyjechał wraz z żoną na Sumatrę. Tam Sułtan Deli zlecił mu organizację korpusu gwardii na wzór europejski. Przy tej okazji Michalski mógł, w spółce z Holendrami, założyć plantację tytoniu, którą nazwał „Polonia”.