Temple powrócił do Wielkiej Brytanii w latach 90. XX wieku reżyserując filmy i teledyski. Początkowe jego filmy Vigo: Passion for Life (1998) i Pandaemonium (2000) spotkały się z krytycznym przyjęciem. Tę passę przełamał dopiero Sex Pistols: Wściekłość i brud (2000). Kolejny film dokumentalny o Sex Pistols powstał on we współpracy z żyjącymi członkami zespołu, opowiadając historię z ich punktu widzenia. Film ma formę kolażu łączącego współczesne wywiady, materiały filmowe zaczerpnięte z The Great Rock ’n’ Roll Swindle, a także wcześniej niepublikowane wywiady. Temple przedstawia zespół w kontekście społecznym lat 70. w Wielkiej Brytanii, wykorzystując archiwalne materiały filmowe z tego okresu. Tytuł filmu nawiązuje do nagłówka artykułu w brytyjskim bulwarowym dzienniku „Daily Mirror” z 2 grudnia 1976 r., przedstawiającego kontrowersyjny wywiad telewizyjny Bill Grundy z Sex Pistols oraz „Contingent Bromley” (m.in. Siouxsie Sioux) w studio Thames Television, w którym padły niecenzuralne wypowiedzi. Film odniósł sukces, przywracając zainteresowanie zespołem Sex Pistols oraz ich twórczością.