Spod dłoni tego artysty wychodzą zazwyczaj postacie o niezwykle plastycznych, czasami nieco karykaturalnych twarzach, zatrzymane w czasie i otoczone precyzyjnymi detalami, chwilami pod postacią architektury. Rzeźby wykuwane są ręcznie z cieniutkiej (od 0.3 do 0.5 mm.), srebrnej blachy o próbie 0.999 poddawanej pracochłonnym procesom i technikom złotniczym, które wymagają rzadko dzisiaj spotykanej biegłości warsztatowej. Oprócz tego często bywa w nich naturalny bursztyn, zdarzają się zarówno kamienie jubilerskie, jak i polne, masa perłowa, a także drewno wyrzucane przez morze na bałtyckie plaże. Bursztyn jest ulubionym materiałem Bogdana Mirowskiego dlatego artysta stara się go wkomponowywać w rzeźbę tak, aby nie naruszać jego struktury, a jedynie wykorzystać naturalną urodę. Dlatego go nie szlifuje i nie poleruje, a jedynie stara się zasugerować jego kształtem tak, by stworzyć historię będącą jego kontynuacją już w innych materiałach. Jego twórczość nie ma naśladowców zarówno ze względu na poziom techniczny, jak i kreatywność, dlatego też jego prace są rozpoznawalne nawet bez sprawdzenia sygnaturyBogdan Mirowski.