mały|Fragmenty podmurówki schroniska (2006) Schronisko w dolinie Mołody – schronisko turystyczne, które było położone w dolinie rzeki Mołody w Gorganach na wysokości ok. 840 m n.p.m.. Zniszczone podczas II wojny światowej.
Historia Inicjatorem budowy schroniska w dolinie Mołody – podobnie jak w sąsiednich dolinach Świcy i Łomnicy – był Oddział Lwowski Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Obiekt zlokalizowano w pobliżu przystanku Kruhła kolejki leśnej z Osmołody, w miejscu, w którym dolinę przecinał główny szlak wschodniobeskidzki.
Budynek mający docelowo pomieścić 30–35 osób zaprojektował Tadeusz Solecki. Prace rozpoczęto późnym latem 1935 roku, jednak główne roboty wykonano w roku następnym. Pod koniec roku 1936 prowizorycznie ukończony obiekt udostępniono pierwszym turystom, oferując 20 miejsc noclegowych na siennikach. Niemniej w kolejnych latach trwały jeszcze prace wykończeniowe (zwłaszcza w suterenach), zaś wykonawca zmuszony był do dokonania poprawek stolarskich (wymiana oszalowania ścian wewnętrznych) z uwagi na wyschnięcie drewna, z którego schronisko zostało zbudowane. Zasadnicze prace ukończono do 1937 roku.