w 1929; artysta po wycięciu krzyża z platformy obił go 20 tysiącami mosiężnych gwoździków (krucyfiks waży dwie tony, pionowa belka ma długość 8,30 metra, a pozioma 6 metrów, ręce Chrystusa są rozpięte na długość 5,70 metra, a wysokość sylwetki to 7 metrów); czas pracy artysty wyniósł pięć miesięcy, a stworzone dzieło było podówczas największym krucyfiksem w Europie, malowidła ścienne przedstawiające Drogę Krzyżową, których autorem był artysta z Willi Osler z Mannheim; autor wpłynął na architekta, by ten na południowej ścianie odszedł od wstawiania otworów okiennych, aby droga krzyżowa mogła zyskać odpowiednią ekspresję; dzieło, pozbawione linearności, nie zyskało przychylności wiernych i było przez nich krytykowane jako mało tradycyjne; również powojenni parafianie nie zaakceptowali tej formy, nie odprawiali przy stacjach nabożeństw i powiesili tradycyjne kaplice Drogi Krzyżowej; planowano nawet zamalowanie dzieła Oslera, do czego ostatecznie nie doszło, freski autorstwa Theo Landmanna przedstawiające sceny z życia św. Antoniego, figura św. Józefa z Dzieciątkiem w ołtarzu kaplicy bocznej, krucyfiks drewniany, obity blachą mosiężną autorstwa J. Müllera-Wiegmanna.
Galeria wnętrz
Przypisy
Antoniego Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Antoniego Padewskiego Antoniego Kategoria:Kościoły kapucynów w Polsce Kategoria:Architektura modernizmu w województwie wielkopolskim Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1930