Obecnie geolodzy widzą w nich raczej fragment przekształconej przez trzeciorzędowe ruchy górotwórcze i erozję płaszczowiny powaskiej.
Morfologia W masywie Strážova wyróżnia się pięć wierzchołków: północny (1001 m n.p.m.), środkowy (1063 m n.p.m.), główny (1213 m n.p.m.), zachodni (1025 m n.p.m.) i południowy (1104 m n.p.m.). Wierzchołek główny jest skalisty, od zachodu podcięty kilkunastometrowym, pionowym urwiskiem. Stoki masywu są generalnie strome, mocno rozczłonkowane głębokimi dolinkami, a w wielu miejscach najeżone grupami skał.
W masywie Strážova kryje się szereg jaskiń, w większości rozwiniętych wzdłuż pionowych pęknięć górotworu. Od strony zachodniej pod szczytem znajduje się Jánošíkova jaskyňa. Położona 200 metrów na południowy zachód od niej jaskinia Četníková svadba została odkryta w 2001 r. Dzięki wieloletniej pracy speleologów udało się w niej już odkryć ok. 1300 m korytarzy i wielkich sal, sięgających 100 m w głąb górotworu. W 2013 r. udało się ją połączyć z odkrytą kilka lat wcześniej jaskinią Strážovská priepasťMirosław J. Barański: Strážov [w:] "Gazeta górska" nr 1 (114), wiosna 2021, s. 44-49. Na stokach północnych, na granicy warstw skalnych o różnej odporności na erozję, uformowały się dwa Wodospady Strażowskie.