Według Marii R. Menocal z Uniwersytety Yale, specjalizującej się w literaturze iberyjskiej, „tolerancja była nieodłącznym aspektem społeczeństwa andaluzyjskiego”. W swojej książce Ornament of the World argumentuje ona, że żyjąc w kalifacie jako zimmi, Żydzi mieli wprawdzie mniej praw od muzułmanów, ale ich położenie było lepsze niż na chrześcijańskim obszarze Europy. Żydzi z innych miejsc Europy podróżowali do Al-Andalus, gdzie – podobnie jak w przypadku sekt chrześcijańskich uznawanych w katolickiej Europie za heretyckie – byli nie tyleż tolerowani, co nie mieli ograniczanych możliwości praktykowania wiary oraz prowadzenia handlu.
Orientalista Bernard Lewis krytykuje ten punkt widzenia, określając go ahistorycznym i przesadzonym. Argumentuje on, że tradycyjnie islam nie oferuje równości ani nawet tego nie udaje. Lewis dodaje, że byłoby to zarówno „teologicznym i logicznym absurdem”. Stwierdza jednak: