Fryderyk Koebcke (ur. 14 października 1909 w Odolanowie koło Ostrowa Wlkp., zm. 4 lutego 1969 w Poznaniu) – polski astronom, specjalista w dziedzinie mechaniki nieba.
Życiorys W październiku 1928 roku zapisał się na Wydział Matematyczno-Przyrodniczy Uniwersytetu Poznańskiego, gdzie studiował astronomię. Jeszcze w okresie studiów, w 1931 roku, został zatrudniony w Obserwatorium Astronomicznym UP jako asystent wolontariusz. Stopień magistra astronomii uzyskał w 1933 roku na podstawie pracy „Definitywna orbita komety 1930 I (Peltier-Schwassmann-Wachmann)”. W 1936 roku obronił rozprawę doktorską „O zastosowaniu krakowianów w astronomii”. Jego głównymi zainteresowaniami były zagadnienia mechaniki nieba w zastosowaniu do komet. W czerwcu 1936 roku wyjechał razem Józefem Witkowskim do Omska na obserwacje całkowitego zaćmienia Słońca. W 1937 roku objął etat adiunkta, na którym pozostał do wybuchu wojny. Po wkroczeniu Niemców do Poznania uczestniczył w zabezpieczaniu majątku Obserwatorium, w szczególności biblioteki i narzędzi obserwacyjnych.