Po upadku monarchii w 1918 roku oponował przeciwko rozwiązaniu wirtemberskiej Izby Panów. Jego protest został odrzucony. W latach 1919–1945, czyli w okresie kiedy Wirtembergia był jednym z krajów związkowych Republiki Weimarskiej a następnie III Rzeszy Maksymilian próbował działać w związkowym parlamencie. W kwietniu 1930 roku jako głowa rodziny Waldburg wniósł pozew do parlamentu przeciwko rozwiązaniu i podziałowi rodzinnego majątku. Decyzją Najwyższego Trybunału Rzeszy dnia 21 maja 1930 roku w Lipsku pozew został odrzucony.
Wielką pasją księcia Maksymiliana była hodowla koni. W latach 1901–1933 stał na czele Stowarzyszenia Konia Hodowlanego. W 1933 roku, niechętny nazistom, ustąpił z piastowanego stanowiska.
Małżeństwo i potomstwo Książę Maksymilian 26 lipca 1890 roku ożenił się w Hořín niedaleko Melnik (Czechy) z księżniczką Sidonią Lobkovic (1869-1941). Para miała dziesięcioro dzieci:
Franciszek Ludwik (1892-1989), następca Maksymiliana Jerzy (1893-1915) Fryderyk (1895-1916) Maria Anna (1896-1954) Maria Zofia (1899-1989) Józef (1901-1972) Maria Honorata (1902-1980) Jan (1904-1966) Maria Elżbieta Bona (1904-1993) Henryk (1911-1972).
Przypisy