W roku 1964 rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie studiów pracował jako wychowawca w Zakładzie Wychowawczym przy ulicy Podchorążych w Warszawie i w Domu Dziecka przy Rynku Nowego Miasta. W roku 1966 rozpoczął pracę w redakcji „Głos Pracy”; pisze w rubryce „Bolesne Sprawy Dnia Powszedniego”. W styczniu 1971 rozpoczął współpracę z Redakcją Społeczną Telewizji Polskiej. W następnym roku podjął pracę publicysty w redakcji „Słowo Powszechne”.
W połowie lat siedemdziesiątych związał się etatowo z tygodnikiem „Kultura” przy ul. Wiejskiej w Warszawie. Pisał reportaże w „Kulturze”, „Literaturze”, „Pomeranii”, „Kontrastach”, „Odrze”, Miesięczniku Literackim i „Kontaktach”. Wygrał liczne konkursy na esej i reportaż i, od 1975, wraz z Ryszardem Kapuścińskim, prowadził warsztaty dziennikarskie dla studentów uczelni lubelskich, rzeszowskich i krakowskich.
W stanie wojennym, po rozwiązaniu „Kultury” i „Literatury”, otrzymał zakaz wykonywania jakiejkolwiek pracy umysłowej. Podejmował się różnych zajęć fizycznych, okresowo pisał do Przeglądu Technicznego (Wydawnictwo NOT), do „Pomocy Społecznej” (Wydawnictwo PKPS). Zarabiał też jako stolarz i producent lamp elektrycznych.