Podpisał protest przeciw decyzji gubernatora Franza von Stadiona z 23 IV o zniesieniu pańszczyzny w Galicji oraz manifest do społeczeństwa ukraińskiego w Galicji o jedność działania z Polakami.
Poseł do Sejmu Krajowego Galicji I kadencji (1861–1867), wybrany w III kurii obwodu Sambor, z okręgu wyborczego Miasto Sambor"Wykaz Członków Sejmu krajowego królestwa Galicyi i Lodomeryi, tudzież wielkiego xięstwa Krakowskiego 1863", Lwów 1863Stanisław Grodziski, Sejm Krajowy Galicyjski 1861–1914, Warszawa 1993, . W Sejmie był zwolennikiem Franciszka Smolki i rzecznikiem rozszerzenia autonomii Galicji. Opowiadał się m.in. za wprowadzeniem urzędu kanclerza dla Galicji (1866) oraz głosował za adresem Sejmu Krajowego do cesarza Franciszka Józefa w sprawie autonomii Galicji, Sprzeciwiał się projektom podziału Galicji wysuwanym przez działaczy ukraińskich i zwalczał tendencje moskalofilskie wśród ruskiej inteligencji i duchowieństwa. W 1867 przegrał wybory do Sejmu na II kadencję z burmistrzem Sambora Michałem Popielem.