Schottenstift (inaczej Klasztor Szkocki, niem. Benediktinerabtei unserer Lieben Frau zu den Schotten, pełna nazwa Klasztor Benedyktynów Najświętszej Marii Panny od Szkotów) – klasztor rzymskokatolicki założony w Wiedniu w roku 1155, kiedy to Henryk II sprowadził irlandzkich mnichów do Wiednia. Mnisi nie przybyli bezpośrednio z Irlandii, lecz z klasztoru św. Jakuba z Ratyzbony. Od roku 1625 klasztor przynależy do Kongregacji Austriackiej, w ramach Konfederacji Benedyktyńskiej.

Lokalizacja Klasztor znajduje się przy Freyung (Freyung 6, A-1010 Wien) w Wiedniu.

Historia W początkach średniowiecza, mnisi irlandzcy często podejmowali pracę misyjną. Irlandia w języku łacińskim była określana mianem „Scotia Major” stąd w Niemczech, mnichów irlandzkich nazywano „Schotten” (czli Szkotami) lub „Iroschotten”. Klasztory, które zakładali określano jako „Szottenkloster”, czyli klasztory szkockie. Henryk II zaznaczał, iż klasztor szkocki może być zamieszkany wyłącznie przez „Iroschotten” („Solos elegimus Scottos”).