Brał także udział w międzynarodowych kongresach archeologicznych w Kopenhadze (1869) i Bolonii (1871). Członek Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu, oraz członek honorowy towarzystw archeologicznych w Wilnie i Kopenhadze. Od 1857 był członkiem Towarzystwa Naukowego Krakowskiego. Był także w latach 1864-1873 konserwatorem zabytków w 3 obwodach zachodniej Galicji. Członek komisji: antropologicznej oraz historii sztuki Akademii Umiejętności.
Mieszkając w Galicji podtrzymywał kontakty z polską emigracją we Francji m.in. w latach 50. XIX wieku korespondował z Sewerynem Goszczyńskim i Edwardem Duńskim, zaś w 1860 został korespondentem Biura Hotelu Lambert zaś w 1866 stał na czele oddziału Correspondance du Nord-Est w Wiedniu, agencji prasowej Hotelu Lambert. Od 1861 współpracował z komitetem "białych" w Krakowie. Po wybuchu powstania styczniowego, w marcu 1863 uczestniczył, wg niektórych źródeł, w sądzie honorowym, który doprowadził do pojedynku Stefana Bobrowskiego z Adamem Grabowskim. Od lipca 1863 członek Rady Prowincjonalnej Galicji Zachodniej, wspierał działania warszawskiego Rządu Narodowego. We wrześniu 1863 został aresztowany przez austriacką policję, co wywołało oburzenie i protesty. Dzięki interwencji Mikołaja Zyblikiewicza na forum Rady Państwa został zwolniony z aresztu.