Leonard Piętak (ur. 24 lutego 1841 w Przemyślu, zm. 26 lutego 1909 w Wiedniu) – polski prawnik, profesor, dziekan i rektor Uniwersytetu Lwowskiego, poseł-wirylista do Sejmu Krajowego Galicji i Rady Państwa, minister ds. Galicji przy rządzie Cesarstwa Austriackiego w Wiedniu.
Edukacja Był synem nauczyciela Jana i Brygidy z Adamowskich. W 1860 ukończył przemyskie gimnazjum i rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie we Lwowie. W 1864 rozpoczął praktykę w Prokuratorii Skarbu we Lwowie, a trzy lata później wstąpił do służby politycznej przy lwowskim Namiestnictwie. Po uzyskaniu tytułu doktora prawa (1867) na Uniwersytecie Lwowskim, habilitował się w 1869, by rok później zostać profesorem nadzwyczajnym prawa handlowego i wekslowego. W styczniu 1871 otrzymał veniam docendi z prawa rzymskiego. Najwyższym postanowieniem z 12 grudnia 1872 mianowany został profesorem nadzwyczajnym tej dyscypliny, a 1 kwietnia 1876 profesorem zwyczajnym prawa rzymskiego oraz prawa handlowego i wekslowego lwowskiej uczelni.