Wacław Szukiewicz (ur. 5 września 1896 w Olicie, zm. 1992 w Fort Lauderdale) – kapitan artylerii rezerwy Wojska Polskiego, inżynier chemik, wynalazca, działacz gospodarczy, od 1941 zamieszkały w Stanach Zjednoczonych.
Życiorys Urodził się w 1896 w Olicie, w rodzinie Ludwika Napoleona i Marii Teresy z Łukaszewiczów (ur. 1864). Był starszym bratem Romana (ur. 1900) i Zofii (1900–1990), która została żoną Władysława Surmackiego. Ojciec był synem powstańca styczniowego, zesłanego do guberni samarskiej, a matka była wnuczką Ludwika Narbutta i bratanicą Izydora Łukaszewicza, dowódcy oddziału powstańczego, który zginął w 1863 pod Słonimem.
W 1914 rozpoczął studia na wydziale budowy maszyn politechniki w Petersburgu. Przerwał je z powodu powołania do armii rosyjskiej, w której służył w latach 1914–1917. Po rewolucji październikowej dowodził jako podporucznik 150-osobowym oddziałem Samoobrony Lidzkiej, broniącym Ziemi Lidzkiej przed bolszewikami. Dowodził następnie pierwszym batalionem lidzkiego pułku piechoty Wojska Polskiego, po tym jak oddział został do niego włączony.