Erneuerbare-Energien-Gesetz (z niem. Ustawa o odnawialnych źródłach energii) – ustawa regulująca system przywilejów dla producentów energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych w Niemczech (pełna nazwa: Gesetz für den Vorrang Erneuerbarer Energien; najczęściej nazywana EEG). Jest jednym z elementów polityki rządu niemieckiego, której celem jest wkład Niemiec w walkę z globalnym ociepleniem.
Historia W 1991 roku, krótko po Zjednoczeniu, w życie weszła Ustawa o Wprowadzaniu Prądu do Sieci (Stromeinspeisungsgesetz), będąca poprzednikiem EEG. W ramach ustawy przedsiębiorstwa zarządzające sieciami przesyłowymi zostały zobowiązane do wprowadzania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych do sieci. Wytwórcom takiej energii elektrycznej ustawa zapewniała taryfy gwarantowane.
W 2000 roku Stromeinspeisungsgesetz został zastąpiony pierwszą wersją Ustawy o odnawialnych źródłach energii (Erneuerbare-Energien-Gesetz). System, którego podwaliny stworzono w 1991 roku, zyskał na złożoności i został dopasowany do zmienionych wymogów technologicznych. Taryfy gwarantowane wypłacane wytwórcom energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych zostały zróżnicowane w zależności od konkretnej technologii, nowsze technologie (m.in. energia geotermalna) zostały włączone do systemu.