W roku 1966 oddano do użytku nowy budynek Akademii Muzycznej, który powstał u zbiegu ulic Ordynackiej i Okólnik, w miejscu poprzedniego, zburzonego w 1944 roku podczas powstania warszawskiego. W planach uwzględniono zapotrzebowanie Wydziału na pomieszczenia do realizacji nagrań i filmów. Początkowo wyposażenie w aparaturę dotyczyło tylko specjalności fonograficznej i częściowo radiowej. Sekcja Filmowa oraz powstała później Sekcja Telewizyjna (1971) musiały nadal prowadzić zajęcia praktyczne poza Uczelnią. Dopiero w roku 1979 zakupiono dla Sekcji Filmowej studyjną aparaturę firmy MagnaTech. Również zajęcia z wprowadzonego w 1963 przedmiotu – realizacja muzyki elektroakustycznej odbywały się w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia.
W późniejszych latach, mimo trudności ze zdobywaniem środków na zakup aparatury udawało się jednak stopniowo uwspółcześniać warsztat realizacyjny, doganiając stale zmieniającą się technologię. Obecnie na Wydziale stosowana jest głównie cyfrowa technika dźwiękowa.