Nie ma dokładnych informacji o jego losach i działalności przez resztę Drugiej Ery.
Angmar Po klęsce Saurona w wojnie z Ostatnim Sojuszem (3441 rok Drugiej Ery) Wódz uciekł, tak jak reszta Upiorów Pierścienia, na wschód, gdzie się ukrył. Powrócił około 1300 roku Trzeciej Ery i udał się na północ Śródziemia, gdzie założył królestwo Angmar. Władał nim jako Czarnoksiężnik z Angmaru (oryg. Witch-king of Angmar). Jego celem było zniszczenie państw skłóconych Dúnedainów z podzielonego Arnoru.
Ostatecznie dokonał tego po ponad 600 latach konfliktu, gdy w 1974 roku podbił Arthedain. Jednak już rok później został pokonany w bitwie pod Fornostem przez Armię Zachodu Eärnura z Gondoru i Círdana i musiał uciekać z północy.
Wówczas to, na polu bitwy, elf Glorfindel, wygłosił przepowiednię dotyczącą przyszłości Czarnoksiężnika i jego śmierci: